خانه / تبلیغ نوین / نقد بازی پروانه: میراث نگهبانان نور

نقد بازی پروانه: میراث نگهبانان نور

بسم الله الرحمن الرحیم

رهایی از پیله کلیشه ها

8da476f72f06a276b1f930cdb28c21f1_L

معمولاً برای انتخاب یک بازی خوب ایرانی، محدودیت های زیادی وجود دارند و به سختی می توان از لابلای بازی هایی که بیشتر با هدف افزایش آمار کمیتی ساخته می شوند، عنوانی مطابق با استانداردهای بین المللی یافت. اما ظاهراً این روزها اوضاع بازار تولید بازی های رایانه ای در کشور کمی بهتر شده و کم کم سر و کله محصولات با کیفیت هم در حال پیدا شدن است!

بازی هایی که معلوم نیست در اثر تجربه سازندگان به یک استاندارد معقول دست یافته اند یا حاصل یک اتفاق تکرار ناشدنی هستند! زیرا هنوز هم معتقدم که ما در این راه نیاز به کسب دانش آکادمیک داریم و ساخت یک بازی خوب نباید ما را از دستیابی به این هدف باز دارد. به قول معروف، با یک گل بهار نمی شود.

wall 1 0

“پروانه: میراث نگهبانان نور”، از آن دسته بازی هایی است که لااقل برای تولید از افراد ماهر و با تجربه در ساخت بهره برده و بر خلاف رسم معمول، بجای اینکه یک یا چند فرد خاص به دنبال بزرگنمایی نام خود باشند (ولو بی تخصص و بی تجربه!)، با اتکا به کار گروهی، دست به یک تجربه جدید و معقول در زمینه تولید زده است. برای اولین بار در یک بازی ایرانی شاهد داستان پردازی نسبتاً خوب هستیم، اما با این وجود هنوز هم نمی توان به آن امتیاز کامل داد.

022-1

با اینکه نویسندگان، سعی داشتند تا با نمادسازی، مفاهیم بزرگی را در قالب یک داستان فانتزی و خیالی به مخاطب خود ارائه کنند، اما وجود اسامی عجیب و غریب (عربی، اسپانیایی و… آن هم با توجه به این که برخی از این افراد، عضو یک خانواده هستند کمی بی منطق به نظر می رسد. شاید نمود عینی این اتفاق، این روزها به غلط در جامعه ما رواج داشته باشد، اما با توجه به اهداف ذکر شده در ساخت “پروانه” از سوی سازندگان، می توان آن را یک ریسک بی دلیل دانست!)، مجهول بودن پیشینه شهر و مردمان ساکن آن، کم رنگ بودن موضوع پروانه که از قضا نام بازی هم اشاره مستقیمی به آن دارد، شخصیت پردازی های سطحی که در حد یک تیپ باقی مانده اند و از عمق کافی برخوردار نیستند (هیچ کجا گفته نمی شود که چرا آن ها بال دارند!) و… باعث شده تا درگیری مخاطب با داستان کم رنگ شده و عنصر و شاخصه به یادماندنی در آن وجود نداشته باشد.

n sc 2 1

اما طراحی بسیار خوب محیط ها و برخی از شخصیت های بازی به داد بخش داستانی رسیده و موجب کم رنگ شدن این نقیصه شدند. با توجه به محیط فانتزی “پروانه”، طراحی شخصیت های بالدار کمک شایانی به باورپذیر شدن محیط کرده و موجب شده تا بازیکن خیلی زود فضای بازی را پذیرفته و آن را به عنوان یک شهر رویایی قبول نماید. البته رنگ بندی های شاد، بجا و هماهنگ با محیط و داستان هم در القای این مفهوم بی تأثیر نبوده اند.

13

 

عامل بعدی موفقیت بازی، بخش موسیقی آن است. درک صحیح آهنگساز از ماهیت کلی اثر، موجب شده تا آهنگ ها در حد بسیار قابل قبولی ظاهر شده و به عنوان عاملی برای ترقیب کاربر به ادامه بازی عمل نماید. اما متأسفانه این اتفاق برای بخش افکت های صوتی بازی رخ نداده و استفاده از صداهای بعضاً آماده و گهگاه نامرتبط با صحنه، موجب شده تا این بخش از امتیاز بسیار پایینی برخوردار شود.

10

 

خوشبختانه سازندگان با زیرکی تمام از کلیشه های موجود در اکثر بخش ها گریخته اند و به همین دلیل، کمتر می توان ایرادهای کلیشه ای مرسوم را در این اثر مشاهده کرد. از جمله این ایرادها که در این بازی اثری از آن مشاهده نمی کنیم، دوبله سرسری کار و سپردن آن به تیم “گویندگان جوان” است! استفاده بجا از صداپیشگان با سابقه صدا و سیما به مدیرت دوبلاژ “شوکت حجت” و تیپ سازی های منطقی و دقیق برای تمامی شخصیت های بازی (نکته مثبت در مورد صداگذاری بازی این است که همه شخصیت های اصلی و فرعی دارای صدا و دیالوگ هستند و برای همه آن ها تیپ سازی های ویژه انجام شده است) موجب شده تا بازی مانند یک کتاب صوتی خوش رنگ و لعاب عمل کرده و روایت داستان از طریق دیالوگ ها زیبا و دلچسب جلوه کند و ضعف استفاده از فونت بسیار بد و ناخوانا برای زیرنویس کردن دیالوگ ها و منوبندی، بسیار سرسری کار را کمی پوشش دهد.

06

 

گیم پلی بازی هم تا حد قابل قبولی نزدیک به استاندارد کار شده و جدا از بخش “پیشه وری” و معماهای اعصاب خورد کن موجود در این بخش، مشکل خاصی در آن دیده نمی شود و می توان با اتکا به قابلیت نمیر بودن بازیکن! (که معلوم نیست چرا با هر بار مردن وارد محیطی تعریف نشده می شویم و پس از عبور از یک سری موانع عجیب و غریب و بی منطق، دوباره به زندگی باز می گردیم!) بازی را در مدت زمانی حدود ۴-۵ ساعت به پایان رساند.

09

در یک نگاه کلی، می توان بازی “پروانه: میراث نگهبانان نور” را اثری خوب و قابل تقدیر دانست که توانسته تا حد زیادی به آنچه که ادعا می کرد، عمل نماید و در این آشفته بازار تولیدات داخلی، حرفی برای گفتن داشته باشد. امید است که بر خلاف روال معمول در تیم های تولید کننده بازی در ایران، سازندگان این اثر همچنان انسجام و دوام خود را حفظ نمایند و با توجه به تجربه معقول و موفقی که بدست آورده اند، شاهد ساخت محصولی جدید و قابل قبول تر از آن ها باشیم.

منبع :vgpostmortem.ir

Print Friendly
بسم الله الرحمن الرحیم رهایی از پیله کلیشه ها معمولاً برای انتخاب یک بازی خوب ایرانی، محدودیت های زیادی وجود دارند و به سختی می توان از لابلای بازی هایی که بیشتر با هدف افزایش آمار کمیتی ساخته می شوند، عنوانی مطابق با استانداردهای بین المللی یافت. اما ظاهراً این…

نقد و بررسی

امتیاز این مطلب - ۷۵%

۷۵%

User Rating: 4.85 ( 1 votes)
75
Processing your request, Please wait....

درباره ی محمدرضا محمودی

محمدرضا محمودی
طلبه ی سطح 4 حوزه هستم و بسیار علاقه مند به تبلیغ در فضای مجازی میباشم . هدف این پایگاه تولید و بازنشر مطالب ناب تبلیغی میباشد

همچنین ببینید

6568_orig

پرده خوانی شهدا- روایتگران نور

با سلام و خسته نباشید  پرده خوانی مذکور از جمله پرده خوانی های مطرح در ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.